Tra i segni püsè ciari per cunùs la nosta civiltà, cu’la sò storia e le tante tradision, fin da segnà ‘l paešàg, ‘n d’i tanti siti de campagna tame ‘n piasa del mè Dom, rišalta le campane ‘nsema ‘i sò …

Un qual désàn fa, ‘na püblicasiòn ca’s’intitulèva «‘l Talismano», a prupòsit da cal früt chì cal pudarés és al püsè antìch cunusüd, al dumandèva ai sò letur, sa’l füs astài al pum cudògn’ quel c’l’arés sgagnàd ‘Damo ufèrt da Eva. …

Ndém inàns a cüntà la “cossa”, ch’ém cuminciàd in Agùst, d’un diŝnà in estàd de tànti àni fà...I mas-ci i giögun a la lìpa ch’i culpìsun cul bacarél o i van in un cantòn a giϋgà cùi figϋrìn, ch’i tégnun …

Dal meŝ’dì dal vün e tüt al dü d’agust, cume tüt’i àni, o squasi, son andai a tô ‘l “Pardon” e tame sücèd in chi ültim àni chì, in Cesa Granda. Ho legiüd sül “Boletìno” d’la mè Paròchia ‘d San …

Se ‘l Ludešan l’è ‘na tera cüstrüida, che ‘nvece de vès mader la gh’à ‘n pader, el laurà de l’om, da le centürie d’i Rumàn; se da le morte em tiràd föra i prà, ch’i èn diventadi la nosta belità; …

Cumincém Agùst cun ‘na bèla penelàda de RUS:Agùst / dì de sàgra al me paìŝ. /Àfa, sul ch’enciuchìs, /càmpi fiuràdi da mìla papàveri /ni òrti cucümeri ‘me balòn /e grapéi de tumàteŝi carnùŝi. / In Césa paraménti vernighénti / e …

Prima amò che i verevun el cancél, l’er bèlè a roda per scapà. Cun l’aqua o cul sùl, l’er semper lanciàd cume un levriér e a testa bàsa e cul pàs decis, t’el vedevi rivà dal fund del stradòn. La …

L’ ültima puntüra in d’la ciàpa, i bižiòn, m’l’èvun fai l’an pasàd in chi témp chì. Ho duvüd ricur al pronto socòrso d’l’uspedal ad Cudògn e fam büŝà l’altra ciàpa. Ma l’ha fài, am dumàndi, al bižiòn, a bižiàm in …

Per prìma ròba vöri ànca mi ringrasià el dutùr Antonio Fraschini per la so opéra de “medico di famiglia” prestàda per tànti àni a Caŝàl e a Surlésch. L’èra no el me dutùr, ma la cunùsi persunalmént e n’ò sémpor …

“Fèvi la picinina da le Draguni, le surèle ca i fèvun le sarte sü misüra. I stèvun in San Bernardìn in vèrs la Madòna ‘d Caravàg’, d’angul prima ‘d rivà da le suore Tundini. Brave da fà invidia a le …

Vün da chi masté ca incô i èn sparìd o squàsi, l’è propi quél dal magnàn, o trumbé tame i dìsun i milanés ariùs, o ‘l stagnìn tame al na scrit in di sò apunti al nost amìs Santìn. Laurèri …

Cürva dopu cürva, paìš dopu paìš, ceša dopu ceša, Madunìn dop Madunìn… ura d’la fin cumpàr in luntanànsa la sàguma d’la cità: Ricu l’èva mai vist ‘na cità, anca se Lod l’èr no a cà del diaul: da Muntešlìn gh’era …

Che vespé ò trài in pé a parlà del me bufòn! I me fèrmun per la stràda un po’ per rid, ma quaidϋn l’è preocupàd per la me salϋt. “Stàla bén? Tàme và el bufòn? A ùna cèrta età (!) …

La cità la gh’à la facia... la campagna l’anima, che, ‘dreman che pasa’l temp, la ven semper püsè smorta, finta e gnuranta; strade che taja i nosti campi, strepa i nosti buschi, stopa i nosti fosi; rutunde a dismišüra, per …

Pur minuscola, la faliva/favilla con cui abbiamo chiuso la scorsa puntata, come ogni oggetto nel nostro mondo reale, non può avere che tre dimensioni. A ben pensarci però, qualcosa privo di spessore esiste: l’ombra. Ed ecco allora che, all’offerta di …