Dialetto Lodigiano / Basso Lodigiano Mercoledì 18 Marzo 2026

La primavéra la fà ugialìn con le mamme e i bimbi in carrozzella a Casalpusterlengo
LA VIDEOLETTURA DEL RACCONTO

INNO ALLA VITA Si apre la stagione e il venerdì una comitiva di madri si dà appuntamento per passeggiate in campagna che rallegrano l’umore

Sém in mars e la primavéra la fà ugialìn; el cél l’è s-ciarìd; le giurnàde i sèn ŝlungàde; in méŝ a l’èrba del me giardìn gh’è màce de viòle e margherìte ch’i fan tenerésa perché in èn picinìne e garbàde, par ch’i rìdun. Finalmént ò cavàd sciàrpe e paltò e vò föra un po’ püssè nudrigàda de legerésa.

Tüt bén? Tüt bèl?... Diŝarési pròpi de no. Se te se guàrdi atùrn te végn vöia da saràt süϋ in ca’ e... cridà ... per le guère, la viulénsa, la miŝéria , droni e mìsili ch’i màsun e i tran n’la disperasiòn tànta pòra gént in tüt el mund. Signùr, pénsogh Ti; ϋüta i omi a capì che la pace l’è l’ünica sulüsiòn per i prublémi che nüm ingarbuiém sémpor püsè.

. Il dialetto sul "Cittadino" - Le màme cùi fiulìn n’le carusèle, è primavera!

Adès p’rò vöri tirà sü el muràl a mi e a viàltri, vöri dàu bèle nutìsie e ve cünti un spetàcul d’amùr e tenerésa che m’à ŝlargàd el cör e l’à ŝlargàd a tüti quèi che l’àn vist.

Dònca: gh’è ‘l sul e vò a fà dü pàsi sü la stràda che pòrta a Surlésch e incùntri... una caruàna de màme cùi fiulìn n’le carusèle o ni pasegìni ch’i caminùn piàn piàn. Le màme i ciciàrun. Discùrsi impurtànti: “el me, chla stemàna chi l’è cresüd tri èti, trop, me tucarà sta ‘ténti cul mangià”; “la mìa invéce la crés poch ànca se la màngia e la dorm”; “la mìa la crés sémpor regulàr, tàme un urlòc: düϋ èti a la stemàna”...

Drìsi i urèc: capìsi quàlche num: Alessandro, Emma, Ettorino, Anna, Damiano e àltri ....tüti bèi, tüti sernìdi cun amùr dòpu méŝi de pensaménti.

I picinìn i cucùnun o i dòrmun tàme angiulìn. D’impruìŝa da ‘na cuertìna spùnta düϋ brasìn agitàdi e da ‘na buchìna ròŝa végn föra ‘na caragnàda:“Gh’ò fam”. Nisün prubléma, la caruàna la se fèrma visìn a ‘na banchìna, la màma d’la siréna la parégia la tàula sémpor prùnta e la picinìna la ciücia beàta. Ch’ersüst el lacìno d’la màma, gh’è gnént de püsè bon!

Dòpu el tradisiunàl rutìno, la caruàna la riprénd la scampagnàda ... sàlvo quàlche àltra sòsta.

Ùltra mi, gh’è divèrse àltre persùne ch’i guàrdun suridénti e meravigliàdi ch’èl spetàcul chi insì bèl e rar, perché al dì d’incö màme e fiulìn i èn “merce rara”.

Da che part ‘rìvi? Da la lüna? No i èn dòne ch’i se trövun al “Mandorlo”, el consultorio familiare che gh’è a Caŝàl dal 2009. L’è vèrt dal lündì al venerdì, a dispuŝisiòn cun servìsi sòcio-sanitàri “rivolti a tutti i cittadini italiani e stranieri residenti nel territorio” e cun atensiòn a la “tutela della salute della donna e della maternità”. In particulàr, per quèl che son adré a cüntà chi, le màme i se trövun al Mandorlo, i se cunfrùntun tra de lùr e cul persunàl specialiŝàd sémpor a dispuŝisiòn; insì la maternità e i so prublémi, mìga da rid, i végnun afruntàdi in sicurésa e serenità.

Tirém inàns, la nòsta gìta ‘me vàla a finì? Sistèmàdi i picinìn cun téte, biberòn, càmbi de panolìni, ciϋciòti ròŝa e celèsti sémpor pruvidensiài, le màme i se fèrmun a mangià in quàlche lucalìn ch’i trövun süϋ la stràda e i fan amicìsia. I discùrsi i èn sémpor quéi: pupàde, pàppe, omogeneiŝàti... supratüt vöia de durmìde insucàde.

Quésta l’è no ‘na còssa, l’è no un sogn... pruè a ‘ndà un venerdì sü la stràda de Surlésc e “ve ilüminarì d’iménso”.